Obrona demokracji – kampania społeczna skazana na (nie)powodzenie?


czwartek 19/05/2016
0

Kampanie społeczne w Polsce często straszą. Nie wiem skąd bierze się przeświadczenie, że odbiorca wystraszony więcej zapamiętuje z przesłania. Przypominacie sobie na przykład tego ducha dziewczynki, który opowiadał, że nie żyje, bo mama nie zakręciła butelki ze żrącym płynem? Coś potwornego! Obrona demokracji to też kampania społeczna (chodź sam KOD to ruch typowo polityczny, ze wszystkimi tego konsekwencjami). Patrząc na jej oddziaływanie, dałbym temu przedsięwzięciu spore szanse w walce o Złoty Spinacz (najważniejsze laury polskiego PR). Niestety przez social media i spotkania bezpośrednie górnolotne założenie rozpada się na oczach nawet mniej pilnych obserwatorów.

Obrona demokracji jako kampania społeczna

Zastanówmy się przez chwilę, czy obserwowana obecnie obrona demokracji wypełnia kryteria kampanii społecznej? Moim zdaniem tak. Poniżej omawiam je w kilku punktach.

•Czy akcja straszy? Tak – straszy. Rolę „żrącego płynu” odgrywa w tym wypadku PiS.

•Czy kampania jest sukcesem? Oczywiście, jest wręcz skazana na sukces. Kiedy za trzy lata odbędą się kolejne wolne wybory, będzie to oczywiście skutkiem obrony demokracji. Kiedy PiS te wybory przegra, bo w sprawowaniu władzy jest chropowaty a bywa i przykry, też będzie to sukcesem prowadzonych obecnie działań, na przykład rozdawania żurku pod KPRM.

•Czy angażuje znaczną liczbę ludzi? Tak. Co prawda zdecydowanie mniej, niż deklarują organizatorzy ale i tak dużo.

Czy kampania ma identyfikację graficzną? Tak. Niestety niefortunnie znak KOD nawiązuje do flagi Rzeczy Niemieckiej z czasów Ottona von Bismarck, ale to dziwnie nie razi uczestników i odbiorców.

•Czy kampania ma zasięg międzynarodowy? Tak i to gigantyczny: od Parlamentu Europejskiego po USA.
Podsumowując – obrona demokracji ma wszelkie szanse na to, by stać się kampanią społeczną zapamiętaną, komentowaną i nagradzaną. Obrona demokracji prowadzona w demokratycznym państwie, demokratycznymi metodami i w demokratyczny sposób przyjmowana przez władze, brzmi licho. I właśnie dlatego ten pomysł jest genialny, bo zawierał w sobie sukces już na starcie.

Co więc stoi na przeszkodzie?

Niestety istnieją spotkania bezpośrednie i social media, z których wyłania się obraz całkiem inny, od oficjalnie prezentowanego. Moim zdaniem porządki w Polsce KOD wraz z partiami satelickimi (PO, .Nowoczesna etc. same weszły w tę rolę, nikt im nie kazał) powinien zacząć od własnego podwórka.

Dobrze byłoby:
•Zmienić logotyp tak, by przestał się kojarzyć z polakożerczym kanclerzem Rzeszy.

•Nie akceptować wśród siebie języka pogardy. Dla pisania w stylu: „minister nałki Jarosław G.” istnieje nie tylko przyzwolenie, ale i pełna aprobata – bo tak wolno, wypada i należy. Nie, to jest język pogardy. Nie tworzy się rzeczy dobrych, krocząc droga niechęci, czy wręcz nienawiści.

•Edukować kadry, że nie wyrzuca się z grona znajomych ludzi o innych poglądach, z jednoczesnym pisaniem o obronie wolności słowa i zamiłowaniu do dialogu. Przy takich działaniach gołym okiem widać, że to wszystko bzdura.

•Uszanować wynik wyborów – animacje i zestawienia, które przekonać nas mają, że PiS wcale nie wygrał wyborów, ze względu na frekwencję, są tak słabe, jak pojmowanie demokracji przez ich twórców.

•Przyjąć do wiadomości, że bez PiS nie ma demokracji. Nawoływania typu: „Polska bez PiS jest lepsza”, to zaprzeczenie demokratycznym ideałom. Mówimy o różnorodności, więc ją szanujmy!

•Na spotkaniach z Mateuszem Kijowskim wypadałoby też nie wyzywać ludzi o odmiennych poglądach (przypadek kielecki, domniemam jednak, że dość powszechny).

Czas na czyny – frazesy już były, bardzo dużo frazesów. Jak mamy bronić demokracji, to zastanówmy się po pierwsze, co ten termin faktycznie dla nas oznacza? Zacznijmy też od obrony demokracji i wolności słowa, przed nami samymi, bo część powyższych uwag mnie zwyczajnie przeraża. A jeśli cała ta akcja, ma być tylko walką polityczna z PiS, to niech się tak po prostu nazwie, a nie stroi w cudze piórka.

Pełen szacunek dla tych wszystkich, którzy się właśnie wkurzyli i postanowili przyjrzeć bliżej rodzimej polityce. Mam nadzieję, że tak im zostanie. Bo kiedy dotychczas nawoływano, że narusza się Konstytucję i to w sposób godzący w dobro Polaków (też to robiłem), było na to pełne przyzwolenie. Starożytni Grecy mieli takie określenie – obywatel achrestos. Oznacza ono człowieka bezużytecznego z perspektywy życia publicznego, a więc tego, który nie interesuje się polityką swojego kraju i nie bierze udziału w wyborach. Im więcej osób będzie się angażować w życie publiczne, tym lepiej bo wybór będzie większy.

Mowa nienawiści, groźby, kukły i kule

Trwa wymiana ciosów, w której obie strony okazują sobie pogardę, przy jednoczesnej chęci odegrania roli tej bardziej pokrzywdzonej. Prawda pewnie leży po środku, ale boli mnie kiedy liderzy opinii z obozu obrońców demokracji komunikują: „trzeba pisać listy, nim w nas polecą kamienie”. Budują jakąś atmosferę strachu (demonstracje i happeningi odbywają się bez zakłóceń ze strony władz, więc nie rozumiem tej woli wywoływania psychozy), którą ma utwierdzać np. spalenie kukły Żyda na jakiejś pikiecie. Oczywiście spalenie tej kukły to głupota i czyn ze wszech miar naganny. Nie wolno jednak zapomnieć, że w Polsce po 1989 roku miał miejsce mord polityczny. Zastrzelono jednego i raniono drugiego z pracowników biura PiS w Łodzi. To nie było tak dawno – w październiku 2010 roku. Wystarczy tylko trochę wysilić pamięć, żeby przestać utwierdzać się w nieprawdzie. Albo chcemy coś z tym zrobić, albo chorzy z nienawiści będziemy się okładać dalej. Bo przecież wolno…


Komentarze Dodaj komentarz

 

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.


× 8 = trzydzieści dwa

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Moje najnowsze wpisy

 

#DzieńBezPolityków - krótki komentarz o oczywistych skutkach wprowadzenia zakazu

piątek 16/12/2016
2

Wczoraj był protest pod Sejmem. Dziś mamy #DzieńBezPolityków w mediach. W normalnym roku nazywa się to: „Dzień dobrych wiadomości”. ;-) Nie wiem, czy to zauważyliście,…


Dlaczego „Wiadomości” TVP są do kitu?

środa 30/11/2016
4

Na początek poszukajmy odpowiedzi na tytułowe pytanie. Dlaczego „Wiadomości” TVP są do kitu? Bo są stronnicze? A kto nie jest? Bo uprawiają nachalną propagandę? Fakt,…


Wyjęli mi sukienkę z koszyka… (rzecz o wyprzedażach w sklepach internetowych)

czwartek 18/08/2016
3

Wyobraźmy sobie taką sytuację. Stoimy w kolejce do kasy. Pani pyta: czy zapłacimy kartą, czy gotówką? Dokonujemy bohatersko tego prozaicznego wyboru. Zaglądamy do koszyka i…


Komunikacja w dyplomacji (dziwna wojna, zagłada Żydów i Solidarność)

poniedziałek 23/05/2016
4

Podobnie jak każda szanująca się organizacja również państwa mają swoją komunikację wewnętrzną i zewnętrzną. Mają też cele długofalowe, które kolejne rządy, a nawet pokolenia przekazują…


Błękitny Marsz w czasach social mediów, czyli nie tędy droga

czwartek 12/05/2016
0

Obrazek – sobota 7 maja 2016 roku, pośpieszny przegląd treści na Facebook.com. Większość znajomych: grilluje, trenuje przed biegiem, albo biegnie, łazi po górach, koncertuje albo…


Metafor weekendowy (odcinek IV)

niedziela 10/01/2016
0

Tydzień upłynął na dalszej dewaluacji pisania listów. Dyspucie o wolności słowa i luźnych rozważaniach na temat mediów publicznych i mediów narodowych. Do kompletu przyjechał na…


Metafor (po) weekendowy (odcinek III)

poniedziałek 04/01/2016
2

Przysnąłem i dlatego „Metafor” dopiero dzisiaj. Zresztą – wczoraj i tak pewnie nikt by go nie przeczytał, bo zaangażowani politycznie czytają tylko i wyłącznie sami…


Reforma mediów publicznych w dwóch turach – krok rodzący nadzieję

wtorek 29/12/2015
6

Prawo i Sprawiedliwość wraca po dekadzie do reformowania rynku medialnego. Zaczynając od wymiany obecnych władz mediów publicznych (vide projekt nowelizacji). Oczywiście, gdyby PO i PSL…


Metafor weekendowy (odcinek II)

niedziela 27/12/2015
0

Za nami czas Świąt Bożego Narodzenia, życzeń, dobrych słów i niecodziennych spotkań. I tylko dziwnie zesłańcy mi się przypominają, mówiący do siebie z chlebem, czy…


Robienie bydła, czyli szopka komunikacyjna z hasłem „oni też”

środa 23/12/2015
2

W listopadzie gorzej wyedukowani albo bardziej zaangażowani politycznie Internauci zaczęli zamieszczać obraz Świętej Rodziny z hasłami typu: „Nie zapomnij o nienawiści do uchodźców, ustawiając sobie…