Między historią a polityką


wtorek 03/10/2017
1

W październiku wchodzi w życie tzw. ustawa dezubekizacyzyjna, przy pomocy której rząd PiS szerokim zamachem kosi zbyt wysokie emerytury i renty tym, którzy służyli gorliwie totalitarnemu państwu. Stosuje przy tym metody odpowiedzialności zbiorowej, więc jak czytaliśmy niedawno, oberwie się nawet i znanym ongiś sportowcom, bo pensje odbierali z niewłaściwej kasy. PiS chętnie i na wyrost nazywa całą opozycję „zdradziecki mordami”, prostestujące ostatnio pod Sejmem i sądami kobiety – ubeckimi wdowami, a o całej opozycji twierdzi, że stoi tam gdzie stało ZOMO. Do dziś na ulicach słychać okrzyki: „Raz sierpem, raz młotem czerwoną hołotę!”. PiS musi mieć przecież jakieś ideologiczne uzasdnienie swojej racji bytu, samo 500+ nie wystarczy, aby kupić głosy wyborców.

Tak się złożyło, że parę dni temu wybrałam się na panel do Fundacji Batorego, którego tematem była właśnie dekomunizacja, zaś pełen tytuł brzmiał „Między historią a polityką”. Mogliśmy zatem posłuchać jak przebiegała ona nie tylko w Polsce, ale i u naszych sąsiadów czyli w dawnej NRD i ZSRR. Jak się bowiem okazuje wyglądała ona i wygląda bardzo różnie.

Zdaniem prof. Adama Rotfelda (byłego Ministra Spraw Zagranicznych) komunizm a raczej stalinizm mieliśmy w Polsce tylko od roku 1945 do 1956. I nawet w tym okresie prawdziwych komunistów w Polsce mieliśmy może 200, bo resztę wcześniej wymordował Stalin. Nawet nasze partie nie miały komunizmu w nazwie, bo najpierw była PPR a potem PZPR. Komunizm w Polsce nigdy nie cieszył się popularnością, czego dowodem może być fakt, że do „Solidarności” zapisało się ponad 10 mln Polaków. Nawet w partii byli tzw. rewizjoniści, a większość, która zapisała się do niej miała na uwadze głównie swoje osobiste kariery, chociaż byli i tacy, którzy świadomie szkodzili innym.

Pierwsze wolne wybory w 1989 r. do senatu udowodniły czego naprawdę chcą Polacy i po której stronie się opowiedzieli. Wielu ma pretensję, że wówczas od razu nie zabrano się do karania winnych, a w procesach które wytoczono zbyt cackano się z oskarżonymi zasłaniając się literą prawa. Nie chcieliśmy jednak krwawej rewolucji pomni bolesnych doświadczeń.

Dekomunizowanie Polaków dzisiaj – to już moja opinia – to wyważanie dawno już otwartych drzwi. Karanie zaś emerytów, bez indywidualnego rozpatrzenia ich win, to bezmyślna zemsta.

Znacznie sprawniej i szybciej poradzono sobie z problemem w dawnym NRD. Prawie natychmiast po obaleniu muru przypuszczono szturm na dawne urzędy Bezpieczeństwa Publicznego czyli STASI, zaczęła funkcjonować tzw. komisja Gaucka, a wschodni Niemcy mieli gotowe do skopiownia urzędy i instytucje po zachodniej stronie. Nie oznacza to faktu, że i tam pretensje i spory nie trwają do dziś.

Gorzej, bo fatalnie przedstawia się sprawa u naszego wschodniego sąsiada.

Rosjanie żyją z głową obróconą do tyłu – stwierdziła uczestnicząca w tym panelu Tatiana Worożejkina – rosyjska politolożka. W Rosji nie było rozliczenia się z komunizmem. Wymieniono tylko aparat kierowniczy. Większość uważa, że nic złego się nie stało. Stalin zaś to taki wczorajszy Putin. Do dziś Stalina się czci za zwycięstwo w tzw. Wojnie Ojczyźnianej, zaś Putina wielbi za „odzyskanie” Krymu. Do dziś funkcjonuje tam partia komunistyczna i ma sporo zwolenników.

Worożejkina zwróciła też uwagę na pewien niuans w polskim i rosyjskim myśleniu. W Polsce czci się zmarłych. Nikt nie niszczy grobów rosyjskich żołnierzy, wręcz przeciwnie – dbamy o nie. Usunęliśmy i niszczyliśmy owszem radzieckie pomniki, bo były one dla nas symbolem znienawidzonej okupacji. W Rosji nie dba się o szczątki zmarłych. Życie ludzkie jest tam tanie. Za to boleśnie odbiera się zniszczenie każdego pomnika – symbolu chwały i wielkości ZSRR, a obecnie Rosji.

I na koniec jeszcze cenna uwaga prof. Rotfelda, który stwierdził, że historia, to dyscyplina nauki i nie wolno zatem mówić o polityce historycznej. I ja się z tym zdaniem jak najbardziej zagdzam.

 

 

 


Komentarze 1 Dodaj komentarz

 

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.


4 + siedem =

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Moje najnowsze wpisy

 

Kto ma media?

wtorek 20/02/2018
1

Nie ma wolności bez własności! Autorem ten nowej dla mojego ucha sentencji okazał się być niejaki Krzysztof Skowroński, czyli prezes Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, który tymi…


Nie żądajmy drzewka!

poniedziałek 12/02/2018
0

Miałam nic nie pisać o Żydach. Nie jest to bowiem temat, na którym się znam, nie czytam naukowych opracowań i wiem na ich temat niemal…


Jamais!

wtorek 06/02/2018
0

Jean-Luc Godard był tym w filmie kim Picasso w malarstwie. Dokonał tego, że wszystko stało się potem możliwe – tak między innymi stwierdził ambasador Francji…


Ślepota postępująca

wtorek 30/01/2018
0

Proszę Państwa! Lubię te Debaty Oksfordzkie, które odbywają się co jakiś czas w Teatrze Polskim w Warszawie. I nie tylko ja, bo walą na nie…


Grzebanie kultury

wtorek 23/01/2018
0

Parę dni temu byłam na pogrzebie Zosi. Rzadko chodzę na pogrzeby, bo zawsze się rozklejam. Zosi nie widziałam od dwóch lat i wiadomość  o jej…


Chwilka nostalgii

środa 17/01/2018
1

Przyznam się, że wspominam czasem dobrze czas „słusznie miniony”. A zdarza mi się to parę razy do roku kiedy mam się wybrać z wizytą do…


Szkoda Zakopanego

wtorek 09/01/2018
0

A ja jeszcze o Sylwestrze…   A to dlatego, że  po raz pierwszy w życiu zdarzyło mi się go spędzić przed telewizorem. Córka z zięciem mieli…


Zmierzch świąt?

niedziela 31/12/2017
0

W chwili kiedy będą Państwo czytać ten felieton będzie już Nowy Rok a za Wami będzie już ta cala feeria świąt bożonarodzeniowych i sylwestrowo-noworocznych. Ja…


Pani Karp

wtorek 19/12/2017
0

Chociaż święta już blisko, to ten felieton nie będzie o karpiach jako takich, ale o pani Karp... O pani Karp zaś i jej działalności, chociaż…


Swojacy

środa 13/12/2017
1

Wszyscy znamy to powiedzenie, że sukces ma wielu ojców a porażka jest sierotą. Kiedy już do tej porażki dojdzie, a nawet jeszcze wcześniej dochodzi jednak…