Czego uczą reformy


wtorek 11/09/2018
0

Zaczął się rok szkolny a z nim  jęki rodziców: a to, że tornister za ciężki, a to, że lekcje trwają za długo, a to, że kończą się wieczorem, gdy już ciemno… „Dobra zmiana” w szkolnictwie spowodowała niezły chaos, a prawdziwy armagedon zacznie się w przyszłym roku, gdy do liceów i techników wystartują dwa roczniki: ostatni absolwenci starego gimnazjum i pierwsi absolwenci nowej ósmej klasy. Będzie potrzeba 726 tys. miejsc w szkołach, a nie 350 tys. jak do tej pory. Podstawówka mojej wnuczki właśnie rozpoczęła budowę nowego skrzydła, bo musi pomieścić jeszcze dwa roczniki – dobrze, że jest tam jeszcze miejsce na budowę i są pieniądze.

No i w efekcie niektóre budynki będą puste, do innych dostawia się kontenery.

Po co to wszystko? Do dziś nie rozumiem, bo komuś się czknęło, bo ktoś kierował się sentymentem do dawnych czasów?

Aby cokolwiek zrozumieć z polskich reform edukacyjnych udałam się  na panel   do Fundacji Batorego  pt. „Jak zmieniać edukację i nie stać się wrogiem publicznym”.

Przypomniano mi tam, że reform w Polsce mieliśmy już kilka, niektóre trafione, inne mniej. Chociaż wszystkim przyświecał szczytny cel: umożliwienie edukacji dzieciom z rodzin klasy ludowej – jak ją określa socjolg P. Sadura, to nie wszystkie spotkały się z aplauzem, a większość po prostu z niezrozumieniem i krytyką. Do nieudanych zapewne trzeba zaliczyć pomysł przyznawania preferencyjnych punktów za pochodzenie robotniczo-chłopskie przy przyjęciu na wyższe studia. Wprowadzony w 1968 r. przez Gomułkę, odczytywany był jako zemsta za wydarzenia marcowe organizowane przez grupkę młodej inteligencji warszawskiej. Co więcej, skorzystali z niego faktycznie tylko młodzi ludzie ze wsi. Robotnicza młodzież nie bardzo się na studia garnęła. Sprzeciwu nie wzbudziła tylko reforma wcześniejsza, zapoczątkowana ustawą sejmową z  1961, która wprowadziła 8-klasową szkołę podstawową. Przedłużenie o jeden rok nauki w szkole podstawowej miało umożliwić rozłożenie materiału nauczania na dłuższy okres, a tym samym zmniejszyć zjawisko drugoroczności. Na opór natomiast natknęła się reforma za czasów premiera Buzka wprowadzająca gimnazja. Stwierdzono, że państwa nie stać na utrzymywanie dużej ilości placówek na dobrym poziomie więc w efekcie cierpi na tym wieś i małe miejscowości. Miały to wyrównać dobrze wyposażone i duże szkoły wyższego stopnia. Jednak część wiejskich społeczeństw broniła tych swoich małych szkół. A już z kompletnym niezrozumieniem spotkała się reforma za czasów premiera Tuska, która miała objąć nauką szkolną sześciolatki. Problem ten stał się orężem politycznym, chociaż PiS miał tę reformę także w swoim programie z roku 2005. Front rodziców, na czele którego stanęło małżeństwo Elbanowskich pod hasłem „Ratuj Maluchy” podniosło takie larum, że reformę tę rozłożono na wiele lat, a teraz po dojściu do władzy PiS cofnięto. Jak wynika z badań 80% przeciwników, to ludzie właśnie kiepsko wykształceni, którzy szkołę traktują jak element represji, bądź ją nie lubią.

Ciekawostką może być fakt, że Polacy podobni do nich, na Wyspach Brytyjskich posyłają do szkół chętnie nawet swoje 5 latki i bardzo ten system chwalą.

Jak podkreślono na tym panelu podstawowym grzechem reform w Polsce i nie tylko tych dotyczących edukacji jest fakt, że przed ich wprowadzeniem nie urządza się prawdziwych konsultacji społecznych. Nikt ich nie objaśnia, nie tłumaczy, nie przekonuje. Jakieś uczone grono zamyka się w swoich gabinetach, wymyśla, a potem ogłasza to ludowi ex cathedra. Rządy reagują dopiero, gdy widzą protesty pod swoimi oknami. I tak oto zamiast martwić się kto (a nauczycieli coraz bardziej brak) i czego będzie uczył, martwimy się, gdzie tę młodzież posadzić…


Komentarze Dodaj komentarz

 

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.


2 × dwa =

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Moje najnowsze wpisy

 

Europa new

wtorek 18/09/2018
0

Parę dni temu prezydent Duda stojąc na tle kolorowych pań z miejscowego zespołu folklorystycznego oraz pięknie odrestaurowanego za unijne pieniądze leżajskiego Dworu Starościńskiego z właściwą…


Aniołów brak

wtorek 04/09/2018
0

Coraz więcej ludzi znika mojego życia – takich,  których nie znałam, ale podziwiałam, albo też znanych mi i bliskich. Zniknęli mężczyźni, w których podkochiwałam się…


Bareja i inni

wtorek 28/08/2018
0

Tak się jakoś złożyło, że w tym roku zetknęłam się z ludźmi i miejscami które dla niektórych są święte, a raczej jak się teraz mawia…


Francuszczyzna

wtorek 21/08/2018
0

Tak się w moim życiu składa, że łazi za mną francuszczyzna, Przy tym chcę wyjaśnić, że pod słowem „łazi” nie rozumiem namolnej natarczywości, bo odbywa…


Nawet w upał

wtorek 14/08/2018
0

Upały latoś takie, że człowiek rusza się jak mucha w smole i przestaje się dziwić południowym nacjom, że leniwe i nic tylko by pod palmą…


Ambicje i ambicyjki

wtorek 07/08/2018
2

Jestem zła, wściekła, rozdrażniona… Rzucam palenie, ale pomimo zapewnień producenta „Tabexu”, wcale  po 25 dniach używania leku nie jest łatwiej i nadal palić się chce.…


Postawione na głowie

wtorek 31/07/2018
15

Od pewnego czasu mam takie uczucie, że wszystko czego do tej pory się uczyłam, wszystkie pewniki, a przede wszystkim prawa logiki stanęły na głowie. No…


Mój potwór

wtorek 24/07/2018
1

Od 1933 r. za sprawą właściciela pewnego hotelu nad jeziorem w Szkocji prasa brytyjska w okresie letnim regularnie pisze o pewnym  potworze zamieszkującym jezioro Loch…


Paradoksy

wtorek 17/07/2018
37

Przez ostatnie dni oczy świata  były wpatrzone nie tylko w Mundial, ale i wylot jaskiń Tham Luang w Tajlandii, gdzie szybsze niż zazwyczaj opady monsunu…


Bitwa o sądy

poniedziałek 09/07/2018
0

Nie wiem jak Państwo, ale ja będąc młoda wcale nie marzyłam o spokojnym i dostatnim życiu. Nie powiem, że pociągało mnie życie awanturnicy, ale chciałam,…