Kryzys to nie problem dla tych, którzy uczą się całe życie


czwartek 30/08/2012

Coraz więcej mówi się i pisze o zbliżającym się do Polski kryzysie, który dotyka już społeczności kilku krajów europejskich. To oczywiste zagrożenie dla gospodarki, ale także dla ludzi w wieku produkcyjnym, którzy chcą, ale z powodu pogłębiającego się bezrobocia, nie mogą znaleźć pracy, zgodnie z posiadanym wykształceniem. Tymczasem kryzys to – paradoksalnie – szansa dla tych, którzy w trudnościach upatrują możliwości zmiany życia, także zawodowego. Jaka jest recepta na pokonanie problemów związanych z bezrobociem? Odpowiedź jest prosta, choć nierzadko trudna do realizacji – gotowość do mobilności i uczenie się przez całe życie. Ci, którzy są na to przygotowani – odniosą sukces, pomimo zawirowań i problemów, jakie ma przed sobą polska gospodarka i rynek pracy.

Krajowe Ramy Kwalifikacji, nad którymi trwają właśnie prace wdrożeniowe w naszym kraju, zdecydowanie ułatwią zainteresowanym i wytrwałym w podnoszeniu jakości swojej wiedzy uznawanie zdobytych kwalifikacji na kursach i szkoleniach. Dotąd uzyskanie największej nawet liczby dyplomów czy zaświadczeń o ukończeniu kursów nie gwarantowało – i nadal nie gwarantuje – potwierdzenia naszych kompetencji, czyli tego wszystkiego, co faktycznie składa się na nasze zawodowe osiągnięcia i umiejętności. Krajowe Ramy Kwalifikacji nie tylko dadzą możliwość obiektywnej oceny posiadanych przez nas kompetencji, ale także pozwolą na wytyczenie własnej drogi rozwoju. I będą doskonałym wstępem do tworzenia strategii na rzecz uczenia się przez całe życie. Ale „uczenie się przez cale życie” to wciąż jeszcze w naszym kraju slogan, który z trudnością przebija się do działań praktycznych.

W Unii Europejskiej „Lifelong learning” to już standard i wiele możliwości, z których korzystają tak ludzie młodzi, jak i bardziej doświadczeni, u nas nazywani „seniorami”. Szkoda, że w Polsce „seniorów”, czyli osoby tzw. 50+, 55+, itd., traktuje się bardziej jako beneficjentów, czyli adresatów projektów, realizowanych z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, niż jako podmioty, które – o ile tylko da im się odpowiednie możliwości – mogłyby wiele jeszcze zdziałać. I nie chodzi tu jedynie o tzw. samozatrudnienie. Krajowe Ramy Kwalifikacji wyrównują szanse młodych, wkraczających na rynek pracy i tych, którzy mają bogate doświadczenie zawodowe. Są kraje, w których docenia się pracownika starszego, bo on, jak nikt inny, zna wagę własnego wykształcenia i umiejętności i często jest zainteresowany w dalszym poszerzaniu kompetencji. Do tej pory jednak w naszym kraju możliwości rozwoju zawodowego osób po 50. roku życia są znikome, by nie powiedzieć – żadne, nie licząc kursów i szkoleń dla „seniorów”.

Krajowe Ramy Kwalifikacji, wzorowane na Europejskich Ramach Kwalifikacji, to szansa dla wszystkich, niezależnie od wieku i posiadanego dotąd wykształcenia. Bo dziś samo wykształcenie nie wystarczy, potrzebne są szerokie kompetencje interpersonalne i społeczne oraz poszerzane umiejętności, nie tylko w jednej dziedzinie. Krajowe Ramy Kwalifikacji wyznaczą nam drogę rozwoju zawodowego, z której możemy – choć wcale nie musimy – skorzystać. Klucz do sukcesu jest w nas samych. Bo stale podnoszenie kwalifikacji i kompetencji to szansa na szybsze dostosowanie się do potrzeb i wymagań rynku pracy. A ci, którzy stawiają na własny rozwój nie muszą obawiać się kryzysu. I to niezależnie od wieku. Bo fakt zdobywania wiedzy „przez całe życie” i gotowość do zmian pozwoli im na odnalezienie się w każdej sytuacji.


Moje najnowsze wpisy

 

Dziennikarze dla transplantacji

sobota 19/10/2013

To był zwykły - niezwykły dzień w stolicy Europy - Brukseli. Zwykły dla pracowników Komisji Europejskiej, którzy jak zazwyczaj rano przyszli do pracy. Niezwykły -…


Transgraniczny most współpracy

piątek 27/07/2012

Budowany jest od kilku lat, raz w roku, tylko na jeden dzień. Po zbudowanym z pontonów moście przechodzą mieszkańcy przygranicznych miejscowości: polskiego Kryłowa i ukraińskiego…