Pięćdziesiąt lat minęło od tamtego marca…


czwartek 08/03/2018
0

To szmat czasu.  Warto sobie uprzytomnić, że tyle samo lat dzieliło rok 1918 od 1968.  Podczas nich mieliśmy: odzyskanie niepodległości, II RP, wojnę z bolszewikami w 1920 roku, katastrofę drugiej wojny światowej, zmianę granic Polski, zaprowadzenie komunizmu w naszym kraju pod nadzorem Sowietów oraz rok 1956 i rządy Gomułki.

Następne pięćdziesięciolecie, 1968-2018, było może mniej dramatyczne, ale też obfitowało w wydarzenia: bunt młodzieży w marcu 1968 [skutecznie przykryty przez antysemicką rozróbę i walki frakcyjne komunistów], grudzień 1970 i upadek Gomułki, dekada Gierka, Solidarność, stan wojenny. transformacja ustrojowa, III RP. wejście do NATO i UE, tragedia smoleńska. zwycięstwo PiS w wyborach 2016 roku i obecne próby odzyskania przez Polskę podmiotowości i znaczenia.

Nic dziwnego, że Marzec 1968 zatarł się już w pamięci.  Dla mnie jednak pozostał on bardzo ważny.  W roku 2010 napisałam notkę „Już czterdzieści dwa lata minęły od tamtego marca…” {TUTAJ(link is external)}.  Opisałam w niej moje wspomnienia ze słynnego wiecu na UW w dniu 8 marca 1968.  Przypomniałam ją jeszcze dwukrotnie w kolejne rocznicę.  Dziś postanowiłam zamieścić ten tekst jeszcze raz:

„Chodzi oczywiście o marzec 1968, a w szczególności o słynny wiec w dniu ósmego marca na Uniwersytecie Warszawskim w obronie aresztowanych Adama Michnika i Henryka Szlajfera, oraz w proteście przeciwko zdjęciu przedstawienia „Dziadów” Dejmka z afisza.  W Salonie24 nikt już nie wspomina tych wydarzeń, gdyż większość piszących tu publicystów jest za młoda, by o tym pamiętać.  Ja jednak miałam wtedy 20 lat i wzięłam udział w tym wydarzeniu.  Co więcej, zmieniło ono moje życie i sposób patrzenia na świat.  Pisałam już o tym w jednej z poprzednich notek, a dzisiaj omówię to szerzej.

Rano w dniu ósmego marca rozeszły się po naszym wydziale pogłoski, że na Krakowskim Przedmieściu ma być jakiś wiec.  Prawie nikt w to nie wierzył, ale postanowiliśmy z kolegą pójść tam i zorientować się w sytuacji.  Dopiero, gdy jakiś facet z zakazaną mordą próbował zagrodzić nam drogę na teren UW, uświadomiliśmy sobie, iż rzeczywiście coś się będzie działo.  Ten typ był, jak się okazało, członkiem bojówek SB i ORMO przywiezionych autobusami po to, by udawały one klasę robotniczą dającą odpór „wichrzycielom”.  Udało się go wyminąć i dotarliśmy na wiec.

Przed Pałacem Kazimierzowskim już trwała manifestacja.  Przedstawiciel Komitetu Studenckiego przemawiał do tłumu kilkuset zebranych osób i mówił o aresztowanych.  Wokół zebranych krążyli wspomniani wyżej bojówkarze i atakowali pojedyncze osoby starając się je zatrzymywać i bić.  Usiłowali też wyciagać ludzi z tłumu. Ciągle dochodziło do starć. W którymś momencie usiedliśmy na ziemi i wzięliśmy się pod ręce.  Wtedy na balkonie Pałacu Kazimierzowskiego ukazał się prorektor Zygmunt Rybicki w gronostajach i  łańcuchem na szyi wzywając nas do rozejścia  się i wygłaszając komunistyczne slogany.  Nie posłuchaliśmy go i wiec trwał nadal.  Zakończył się on odśpiewaniem „Międzynarodówki” /tak !!!/.

Kiedy wychodziliśmy z terenu Uniwersytetu i zbliżaliśmy sie już do bramy, nagle uderzyły na nas oddziały szturmowe z Golędzinowa /poprzednicy ZOMO/.  Szli ławą lejąc pałami wszystkich po drodze.  Naszej grupce udało się uciec na tyły budynku wydziału Geografii i tam znaleźliśmy się w ślepej uliczce.  Uratowały nas siostry Wizytki, które widząc co się dzieje, przystawiły drabiny do muru dzielącego ich klasztor od uniwersytetu i umożliwiły nam przejście przez ich teren.  Tylko dzięki nim uniknęliśmy bicia i aresztowania.

Dotarliśmy potem na Krakowskie Przedmieście, gdzie również trwały starcia demonstrantów z milicją.  Pamiętam zwłaszcza zamieszki w rejonie kościoła św. Krzyża.  Później brałam udział w wielu manifestacjach i wiecach.  Pamiętam zwłaszcza wiec na Politechnice gdzie zgromadzeni darli gazety, rzucali je w powietrze i krzyczeli „prasa kłamie”.  Nic jednak nie zrobiło na mnie takiego wrażenia, jak ten szturm Golędzinowa /ZOMO/ na Uniwersytecie.  Był to dla mnie prawdziwy szok.  W jednej chwili ujrzałam prawdziwą twarz komunizmu.  Do tej pory, z niejasnych już dziś przyczyn, wydawało mi się, że żyję w normalnym kraju i że wszystko idzie ku lepszemu, a Polska się rozwija.   Ósmego marca 1968 pozbyłam się takich złudzeń.

Co mogę powiedzieć dzisiaj o skutkach tamtych wydarzeń.  Rozpętana przez walczących o władzę miedzy sobą komunistów ohydna antysemicka nagonka na trwałe popsuła wizerunek Polski w świecie.  Co więcej emigracja wielu utalentowanych osób żydowskiego pochodzenia osłabiła nasz kraj i drogo go kosztowała.  Jak jednak zauważyłam przy innej okazji, czyny ohydne, a nawet zbrodnicze mogą niekiedy przynieść także coś dobrego.  Ja na przykład odniosłam wyrażną korzyść z czystek 1968-ego roku.  Zwolniło się bowiem dla naszego rocznika wiele miejsc pracy.  Miałam na dyplomie tylko czwórkę.  Gdyby nie 1968 rok, nie mogłabym zacząć kariery zawodowej w tak dogodny sposób, jak to się w rzeczywistości stało.  Poza tym był jeszcze jeden pozytywny efekt.  Wielu z tych, którzy wyemigrowali po marcu 1968 było funkcjonariuszami UB i SB.  Pozbycie się ich z Polski było niewątpliwie z korzyścią dla naszego kraju.  Gorzej, że wraz z nimi wyjechały także ich rodziny.  Wielu spośród dzieci tych funkcjonariuszy było porządnymi ludźmi.  Trzeba jednak stwierdzić, że wyczyny komunistów w roku 1968 przyniosły Polsce wielokrotnie więcej szkody niż pożytku.
Opublikowano: 08.03.2010 18:27.”.


Komentarze Dodaj komentarz

 

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.


9 × = czterdzieści pięć

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Moje najnowsze wpisy

 

Nie należało trzymać kciuków za Krystynę Jandę

wtorek 19/06/2018
0

Dzisiaj [19.06.2018] w portalu Niezalezna.pl ukazał się wpis "Przy okazji meczu Polska-Senegal trzymamy kciuki za... Krystynę Jandę. Internet kipi od śmiechu!" {TUTAJ}.  Chodziło o to,…


Timmermans w cieniu Mundialu

wtorek 19/06/2018
0

Wczoraj [18.06.2018] zawitał do Warszawy wiceszef KE, Frans Timmermans.  Wizytę tę określano jako spotkanie ostatniej szansy.  Krzysztof Szczerski mówił {TUTAJ}: "To jest jedna z ostatnich…


Mundial zaczyna się od niespodzianek

niedziela 17/06/2018
0

Pierwsza z nich miała miejsce już w czwartek [14.06.2018].  Była nią wysokość przegranej Arabii Saudyjskiej w meczu otwarcia z Rosją, aż 0:5.  Arabscy piłkarze robili…


Pogróżki Putina

piątek 15/06/2018
1

Amica wpisała pod moją przedwczorajszą [13.06.2018] notką następujący komentarz: "2. Rosja amica, czw., 14/06/2018 - 10:46 Sprawa prezydenta trochę zyskuje/traci wobec zapowiedzi rosyjskiego ataku na Ukrainę.…


Prezydent Andrzej Duda pogodził PiS z Antypisem [na chwilę]

środa 13/06/2018
0

Uczynił to ogłaszając wczoraj [12.06.2018] propozycję 15 pytań w referendum na temat Konstytucji.  Przeglądałam komentarze na ten temat w różnych portalach.  Prawie nikomu nie podobał…


Rozmowy Trump - Kim w Singapurze. Czyj sukces?

wtorek 12/06/2018
0

Dziś [12.06.2018] rano zakończyło się pierwsze w historii spotkania prezydenta USA, Donalda Trumpa z przywódcą Korei Płn. Kim Dzong Unem.  Kto na nim wygrał?  Oskar…


Szczyty, szczyty...

niedziela 10/06/2018
0

Właśnie zakończył się szczyt G7, czyli grupy najważniejszych siedmiu państw świata [USA, Niemcy, Wielka Brytania, Francja, Włochy, Japonia, Kanada].  Odbył się on w Kanadzie.  Premier…


Cenzura Internetu - kolejne podejście

sobota 09/06/2018
0

Było już wiele prób cenzurowania Internetu.  Niektóre państwa [np. Chiny] ograniczały dostęp do licznych treści, a portale społecznościowe wprowadzały własne zasady.  Na przykład polski Facebook…


Dwie głupie panie

czwartek 07/06/2018
0

Pierwsza z nich to pani ambasador Izraela w Polsce, Anna Aznari.  To ona dała sygnał do rozpoczęcia żydowskiej antypolskiej akcji.  Ojej wyczynach mówiono i pisano…


Brak profesjonalizmu, czujności i zdrowego rozsądku

środa 06/06/2018
0

cechuje ostatnio polityków PiS.  Świadczy o tym choćby sprawa romansu posła Pięty.  Panienka, znana jedynie z rozbierania się w Internecie, buszowała swobodnie wśród najważniejszych działaczy…