symetria (1)


wtorek 10/10/2017
4

 

Dzień 22

W pokoju panował nieład. Za oknem krwista poświata budziła ranek. Samochody wynurzały się pikując krystaliczną świeżość. Pozostawiały smród spalin. Zza ściany dobiegał spazmatyczny płacz dziecka. Siedziałam na walizkach,  zmagając się ze zmęczeniem i napadem senności. Walka z natrętnymi myślami nasilała niepokój. W końcu przyszedł ktoś. Usłyszałam pukanie i nim zdążyłam odpowiedzieć, drzwi uchyliły się. Światło wpadające z korytarza nie pozwalało dostrzec osoby. A jednak byłam przekonana, że to był On nie Ona. Wysoki, barczysty. Wydawał się lekko przygarbiony.

Dzień dobry. Lubi pani ciemność – zawyrokował niskim, ciepłym głosem.

Nie, nie. Widzi pan, co tu się dzieje? Miałam nadzieję na drzemkę, ale gdzie tu głowę położyć? – odezwałam się tonem pretensji, kryjąc zakłopotanie.

Ja tu tylko w zastępstwie. Pozwoli pani, tu jest umowa. Zna pani jej warunki, tak mnie poinformowano. Zostałem upoważniony, by co miesiąc odbierać od pani pieniądze. Może umówimy się na konkretny dzień miesiąca? Aaa…, oto stosowny dokument.

Rzuciłam okiem. Treści nie poznałam. W nagłówku widniało UPOWAŻNIENIE. Panujący jeszcze półmrok otulał Jego twarz. Włosy chyba miał siwe, nie szpakowate. I głos, ten głos mógł się podobać. Radiowy. Ustaliliśmy, że należność trafiać będzie do Jego rąk każdego dziesiątego dnia miesiąca. Wyszedł, unosząc męski zapach perfum. Dobrych, bo jak się okazało, jeszcze długo pozostawały ze mną. Wdzierający się dzień odsłonił szczegóły. Centralną część pomieszczenia zajmowała wysłużona skórzana sofa. Usunęłam z niej sterty nagromadzonych pogniecionych kartek, zapisanych starannym, drobnym pismem. Książki. Karton (niewielki), w którym zauważyłam jakieś tuby z farbami i kosmetyki. Ciemnoczekoladowy kolor mebla ujawnił jego dostojeństwo. Vis a vis stał długi stół. Blat był z grubego szkła, które spoczywało na dwóch łukowato wygiętych metalowych nogach. Robił wrażenie. Mogłam wreszcie położyć się. Zsunęłam z nóg trampki. Stopy poczuły ulgę. Industrialny charakter pomieszczenia podkreślały ściany z czerwonej cegły. Wysoki sufit, jak to bywa w hali fabrycznej, i podwieszona dziwna metalowa konstrukcja. Może wzmacniała strop. Wyglądało to tak jakby drabiny znalazły sobie nowe miejsce. Wędrowałam, dotykając wzrokiem każdy szczebel. Znużenie i brak snu w nocy przebojem zawłaszczyły moją świadomość.

 


Komentarze 4 Dodaj komentarz

 

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.


2 + jeden =

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Moje najnowsze wpisy

 

symetria (5)

wtorek 03/04/2018
0

Jednostajny szelest i narastające ciepło  łakomie otulało ciało. Woda spływała strużkami wdzierając się w każde zagłębienie i pokonując liczne krągłe wypiętrzenia. Skóra otwierała pory niczym…


poniedziałek 19/03/2018
2

Pogoda sprzyja wspomnieniom pełnym nostalgii. Gdzieś przeczytałam, że Polacy to taki naród, który z racji położenia swojego kraju ( nie koniecznie geopolitycznego :) ), ma…


* * *

sobota 10/02/2018
0

- Jesteś próżna - usłyszałam. - Tak. Jestem próżna i ładna - zapomniałam mu jednak powiedzieć, że jestem także mądra. Choć zastanawiałam się, czy nie…


W OGRODZIE PĘKAŁY HAFTKI GORSETU

sobota 13/01/2018
1

Dni osiadają w kałużach. Wilgoć trawi ciało, Odsłaniając krawędzie bólu.   Tymczasem przyszedł rok, całkiem nowy, lecz nie stało się nic… …co byłoby nowe, poza…


* * * * *

niedziela 31/12/2017
1

Pozbierać czasu okruchy Niezapamiętane. Te miedzy palcami... Te, które umknęły w inne światy... Á vista i od niechcenia Mleczną Drogę przebiec.. ... po krańce. Za…


Białe, bielsze i najbielsze...

wtorek 26/12/2017
1

Zima to czas, który lubią dzieci. Śnieg. Mróz. Szaleństwo. Śnieg padał i padał. Mróz malował okna tak, że siedzieliśmy z nosami przyklejonymi do szyby popadając…


ŻYCZENIA

sobota 23/12/2017
1

Wczorajszy dzień był wyjątkowy z wielu powodów...Jednym z nich było spotkanie z Michałem Nogasiem w jego cyklicznej audycji Do południa, podczas której usłyszałam dwanaście przepisów…


WIELKA MELANCHOLIA(2)

sobota 09/12/2017
0

I gdzieś ponad, bezszelestnym tańcem ciemnych piór, oddalały się moje dziecięce marzenia. Tylko dziadziuś wtórował pieśni o rozstaniu i szorstkim wąsem czesał skołtunione włosy swojego…


WIELKA MELANCHOLIA (1)

niedziela 03/12/2017
2

Wielka Melancholia przychodziła nie wiadomo skąd i kiedy. Na początku widzieliśmy Uśmiech, później jego oczy zatapiały się w przestrzeni. Czasami usiłowaliśmy odnaleźć punkt ścigany wzrokiem…


gdy będzie za późno...

wtorek 07/11/2017
0

  nazajutrz rozległ się telefon kolejna noc, podczas której sen niewyspany słuchawka przylgnęła do słów dreszcz wstrząsnął ciałem ja boso na zimnej podłodze naga z…